Τα "άσπρα" μες τα "μαύρα".

«Οι άνθρωποι αυτοί δεν παύουν να είναι εικόνες του Θεού. Και δεν παύει ο άνθρωπος, οποιουδήποτε χρώματος, όπου κι αν βρίσκεται, να έχει δικαιώματα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι έχουν τρομάξει οι άνθρωποι από την απότομη μεγάλη παρουσία λαθρομεταναστών. Και είναι καιρός, επιτέλους, να σταματήσουμε να τους εκμεταλλευόμεθα.
Πρέπει να τους δηλώνουμε τους μετανάστες και να τους γνωρίσουμε και να τους περιθάλψουμε.
Διότι το ίδιο συνέβη όταν κύματα Ελλήνων φεύγανε για την Αυστραλία, για την Αμερική και στη συνέχεια, στη σύγχρονη περίοδο, για τη Γερμανία. Ζητούσαν νομιμοποίηση, ζητούσαν δικαιώματα, ζητούσαν ψωμάκι. Επομένως, να μη φοβόμαστε το νόμιμο και τον καθαρό. Να φοβόμαστε τον κρυφό, εκείνον που δεν μπορεί να κυκλοφορήσει στο φως. Ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής λέει: “Πας ο φαύλα πράσσων μισεί το φως και ουκ έρχεται προς το φως, ίνα μη ελεγχθή τα έργα αυτού προ του φωτός”.
Δηλαδή, μη φοβόμαστε εκείνον που θα νομιμοποιηθεί. Να φοβόμαστε τον παράνομο, ο οποίος εξακολουθεί να ζει στην παρανομία.
Όσο είναι στο περιθώριο γίνονται επικίνδυνοι.
Όσο δεν είναι δηλωμένοι, δεν έχουν βιβλιάριο, ταυτότητα και ασφάλιση! Και ερωτώ: Εκτός από αυτούς που έχουν τη δική τους πολιτική άποψη, ποιοι είναι εκείνοι που θέλουν να τους διώξουμε; Θέλουν οι ξενοδόχοι; Θέλουν οι αγρότες; Δεκτόν. Αλλά όχι να λένε μετά “αυτός είναι καλός, είναι δικός μου, να τον κρατήσουμε, διώξτε τους άλλους”. Ποιοι θα πάνε στα χωράφια μετά; Οι Έλληνες πηγαίνουν στις καφετέριες και οι άλλοι δουλεύουν στα χωράφια.

Νομίζω, πάντως, ότι το νομοσχέδιο προβλέπει ασφαλιστικές δικλίδες. Αναφέρεται σε όσους γεννήθηκαν εδώ, σε όσους ζουν εδώ για καιρό.
Καλύτερα λοιπόν έτσι, καθώς θα τους ελέγχουμε, θα ξέρουμε ποιοι, πόσοι είναι και πού είναι. Όσον αφορά στα παιδάκια των μεταναστών, αυτό που έχω να πω είναι ότι διαπρέπουν. Και διαπρέπουν έναντι και πολλών ελληνόπουλων, που δυστυχώς εγκαταλείπουν το σχολείο στη μέση. Το μεγαλύτερο ποσοστό, ακόμα και στη Ζάκυνθο, είναι εκείνοι που φεύγουν χωρίς να τελειώσουν το σχολείο. Κι εκείνοι με δυσκολίες, με δυστυχία, πηγαίνοντας στο νυκτερινό σχολείο. Ξέρω προσωπικά Αλβανό ο οποίος διαπρέπει στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας. Πρώτος μπήκε, πρώτος τελειώνει. Τι να πούμε σε αυτόν; Δεν έχεις νομιμοποιηθεί; Ή πρέπει να του δώσουμε το δικαίωμα να ζήσει και να προσφέρει στην κοινωνία κι αυτός ο άνθρωπος; Στις υποτροφίες που δίνουμε ως Μητρόπολη Ζακύνθου δεν εξετάζουμε τίποτε άλλο πέρα από τις επιδόσεις και το ήθος του».
...ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
24-01-10 από: neoskosmos.com

Να βάλω λόγια.. να μη βάλω ..??

...Άστο, μάλλον να μη βάλω...

με κάλυψε έτσι κι αλλιώς και ο "Αντίδραση+σεξ": http://antidrasiandsex.blogspot.com/2010/02/blog-post.html

Αθώωση για το 132ο.

Αθώες έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας τους δασκάλους Στέλλα Πρωτονοταρίου και Ντενάντα Καρκάλο, που κατηγορούνταν για παράνομη παραχώρηση σχολικού χώρου. Πιέσεις από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για τη διακοπή των εξωσχολικών μαθημάτων παιδιών μεταναστών είπε ότι δέχθηκε ο μηνυτής.
Ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή τους, τονίζοντας: "Δυστυχώς καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο το οποίο δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Δεν διακρίνω την ελάχιστη ένδειξη μη νομιμότητας της πράξης των δύο κατηγορουμένων. Σε βάρος του προσωπικού της χρόνου ξεκίνησε μια δραστηριότητα για τα παιδιά. Αν κάποιος διαχωρίζει τα παιδιά σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα".

Η δίκη διεξήχθη σε μια αστυνομοκρατούμενη αίθουσα, καθώς ο μηνυτής και νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου δήλωσε ότι απειλείται η ζωή του.

"Μου έδωσαν προφορικές εντολές για τις όποιες δεν με κάλυψαν και βρέθηκα εκτεθειμένος. "Αν δεν μπορείς να μας διασφαλίσεις ότι θα καταργηθεί το πρόγραμμα, μπορεί να παραιτηθείς τώρα και να στείλουμε κάποιον άλλο στη θέση σου", μου είπαν. Έτσι, σταμάτησα τα μαθήματα και τώρα με θεωρούν φασίστα και ακροδεξιό", κατέθεσε ο μηνυτής Εμμ. Γιουτλάκης, επιχειρώντας να δικαιολογήσει τη διακοπή των εθελοντικών μαθημάτων.

Ο κ. Γιουτλάκης κατονόμασε τον πρώην γ.γ. του υπουργείου Παιδείας το 2007, Δημ. Πλατή. "Η εντολή μου δόθηκε στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας και την ακολούθησα. Έκανα λάθος, έπρεπε να είχα παρατηθεί" δήλωσε.

Όσο για τις δύο κατηγορούμενες, ζήτησε την αθώωσή τους, σημειώνοντας πως "κανείς δεν ωφελήθηκε ούτε υπέστη βλάβη" από τα επίμαχα φροντιστηριακά μαθήματα.
πηγή: enet

132ο Δημοτικό.

Για «παράνομη παραχώρηση σχολικού χώρου», δικάζεται ξανά την Παρασκευή 22 Ιανουαρίου η πρώην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Στέλλα Πρωτονοταρίου. Αφορμή για τη δίκη της η παραχώρηση αίθουσας για μαθήματα μητρικής γλώσσσας σε παιδιά αλλοδαπών, μετά από καταγγελία του νυν διευθυντή του σχολείου Εμαν. Γιουτλάκη.

Η κ. Πρωτονοταρίου είχε προxωρήσει σε ένα ευρύ πλαίσιο δράσεων στο σχολείο με τη σύμφωνη γνώμη του συλλόγου διδασκόντων και με στόχο την ομαλή ένταξη ομαλή ένταξη των μαθητών και των οικογενειών τους, την καταπολέμηση της μαθητικής διαρροής και τη συνοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας σε ένα σχολείο που είχε μεγάλο ποσοστό παιδιών μεταναστών. Μεταξύ άλλων γίνονταν στο σχολείο μαθήματα μητρικής γλώσσας στα παιδιά αλλά και μαθήματα ελληνικών στους μετανάστες γονείς τους ενώ είχε αντικαταστήσει την πρωϊνή προσευχή με το ποίημα «Πρωινό άστρο» του Γιάννη Ρίτσου.

Μέσω της διαδικασίας της “προσωπικής συνέντευξης” η κ. Πρωτονοταρίου αντικαταστάθηκε από τον κ. Γιουτλάκη, ο οποίος πήρε ακριβώς όσα μόρια χρειάζονταν για να την περάσει κατά μία θέση στον πίνακα κατάταξης και ο οποίος στη συνέχεια κινήθηκε νομικά εναντίον της για παράβαση των κανονισμών.
..Διαβάστε συνέχεια απο tvxs.

Corto Maltese

Ο Κόρτο Μαλτέζε (πιθανότατα προέρχεται από το βενετικό Courtyard of the Maltese) είναι ένας λακωνικός καπετάνιος που οι περιπέτειες του εκτυλίσσονται στις αρχές του 20ου αιώνα (1900-1920 περίπου. "Ένας παράνομος με χρυσή καρδιά", ανεκτικός και ευνοϊκός στους αδυνάτους. Γεννημένος στη Βαλέτα στις 10 Ιουλίου του 1887, γιος ενός Βρετανού ναυτικού από την Κορνουάλη και μιας τσιγγάνας ανδαλουσιανής πόρνης γνωστής και ως "Το κορίτσι του Γιβραλτάρ" (La Niña de Gibraltar). Σαν παιδί μεγαλώνοντας στην εβραϊκή συνοικία της Κόρδοβα, ο Κόρτο συνειδητοποίησε ότι δεν είχε "γραμμή της ζωής" στην παλάμη του και αποφάσισε να χαράξει τη δική του με ένα ξυράφι, αποφασίζοντας ότι η μοίρα του ήταν αυτή που όριζε αυτός, μόνος του. Συνήθως προσπαθεί να κρατάει στάση ουδετερότητας, αλλά ενστικτωδώς παίρνει το μέρος του καταπιεσμένων και μειονεκτούντων.

Ο χαρακτήρας ενσαρκώνει τον σκεπτικισμό του συγγραφέα σε θέματα πολιτικής, θρησκείας και εθνικών διαφορών. Ο Κόρτο είναι φίλος με άτομα από όλα τα στρώματα, συμπεριλαμβάνοντας τον δολοφόνο Ρασπούτιν, τον Βρετανό κληρονόμο Τρίσταν Μπάνταμ, την Βουντού ιέρεια Χρυσόστομη, και τον τσέχο ακαδημαϊκό Ιερεμία Στάϊνερ. Επίσης γνωρίζει και συναντάει δίαφορες ιστορικές μορφές όπως ο Τζακ Λόντον, ο Έρνεστ Χέμινγουέη, ο Έρμαν Έσσε, ο Εσθονός λευκοφρουρός στρατηγός Ρόμαν Ούνγκερν Φον Στερνμπεργκ και ο Εμβέρ Πασάς. Δέχεται από εχθρούς και φίλους το σεβασμό.

Αγαπημένο του ανάγνωσμα η Ουτοπία του Τόμας Μορ, αλλά δεν καταφέρνει να το τελειώσει ποτέ. Επίσης διαβάζει Λόντον, Λουγκόνες, Στήβενσον, Μέλβιλ και Κόνραντ.

Το εύρος των ιστοριών του Κόρτο κυμαίνεται από απλές εξιστορήσεις περιπετειών μέχρι απόκρυφες ονειρικές σκηνές. Είναι παρών στην κατάρριψη του Κόκκινου Βαρώνου, βοηθάει τους Χιβάρος στη Νότια Αμερική, πολεμάει φασίστες στην Βενετία, αλλά επίσης βοηθάει τον Μέρλιν και τον Όμπερον να υπερασπιστούν την Αγγλία, ενώ επισκέπτεται και την χαμένη ήπειρο του Μου.

Χρονολογικά πρώτη περιπέτεια είναι τα Νεανικά Χρόνια (the Early Years)που τοποθετείται στα χρόνια του Ρωσο-Γιαπωνέζικου πολέμου. Σε άλλα επεισόδια εμπλέκεται σε διάφορες καταστάσεις στον Α΄Παγκόσμιο, συμμετέχει στη Ρώσικο Εμφύλιο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση και εμφανίζεται στην Ιταλία στα πρώιμα στάδια του Φασισμού. Σε μια ανεξάρτητη ιστορία του Πρατ, τους "Σκορπιούς της Ερήμου", αναφέρεται ότι εξαφανίστηκε στην Ισπανία κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου.
Ιστορία της έκδοσης
Ο χαρακτήρας πρωτοεμφανίστηκε στην Ιστορία Una ballata del mare salato (Η μπαλάντα της αλμυρής θάλλασσας) μία από τις πολλές ιστορίες του Πρατ που εκδόθηκαν στο περιοδικό Sgt.Kirk. Η ιστορία εκτυλίσσεται στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου στα νησιά του Ειρηνικού και αφορά μια ομάδα λαθρεμπόρων-πειρατών. Το 1970 ο Πρατ μετακόμισε στη Γαλλία και ξεκίνησε τη σειρά των ιστοριών του Κόρτο Μαλτέζε για το περιοδικό κόμικ Pif gadget, συμφωνία που κράτησε για 4 χρόνια και είχε σαν αποτέλεσμα πολλές ιστορίες είκοσι σελίδων. Το 1974 επανήλθε στη δημιουργία ιστοριών σε μεγάλο μήκος στέλνοντας τον Κόρτο το 1918 στη Σιβηρία στην ιστορία Corte sconta detta arcana (Η κρυφή αυλή του μυστηρίου) που πρωτοδημοσιεύτηκε στο Linus.

Το 1976 η Η μπαλάντα της αλμυρής θάλλασσας βραβεύτηκε με το βραβείο για το καλύτερο ξένο ρεαλιστικό άλμπουκ κόμικ στο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς της Ανγκουλέμ (Angoulême International Comics Festival).

Ο Πρατ δημιούργησε με γρήγορο ρυθμό νέες ιστορίες τα επόμενα χρόνια, οι οποίες εκδόθηκαν για πρώτη φορά στο περιοδικό Corto Maltese, μέχρι το 1988 όπου η τελική ιστορία Μου ξεκίνησε να εκδίδεται και ολοκληρώθηκε σε επεισόδιο τον Ιούνιο του 1989.

Στα ελληνικά οι ιστορίες του Κόρτο Μαλτέζε κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μαμούθ Comix εκτός από την ιστορία Η Μπαλάντα της Αλμυρής Θάλασσας που έχουν εκδόσει οι εκδόσεις Παρά Πέντε.

Corto Maltese site

Lhasa de sela

Γεννήθηκε στο Big Indian της Νέας Υόρκης από Μεξικάνο πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα. Ξεκίνησε τραγουδώντας σε ελληνική καφετέρια στο Σαν Φρανσίσκο, όταν ήταν 13 ετών. Σε ηλικία 19 ετών εγκαταστάθηκε στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ, ενώ το πρώτο της άλμπουμ, με τίτλο La Llorona, το 1997. Για την πρώτη της δισκογραφική δουλειά της κέρδισε Βραβείο Φελίξ για τον καλύτερο καλλιτέχνη από το Κεμπέκ, στο χώρο της παγκόσμιας μουσικής ("Artiste québécois — musique du monde") το 1997 και ένα καναδικό βραβείο Τζούνο για τον καλύτερο διεθνή καλλιτέχνη 1998.

Έπειτα από περιοδείες σε Ευρώπη και Αμερική εγκατέλειψε το τραγούδι και ασχολήθηκε με το τσίρκο Pocheros. Τελικά πήγε στη Μασσαλία και άρχισε να γράφει τραγούδια. Έπειτα ηχογράφησε το δεύτερό της άλμπουμ, με τίτλο The Living Road, το οποίο κυκλοφόρησε το 2003. Το τρίτο της άλμπουμ με τίτλο Lhasa κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2009 στον Καναδά και στην Ευρώπη.

Απεβίωσε έπειτα από σχεδόν δύο χρόνια "μάχη" με τον καρκίνο του μαστού, την Πρωτοχρονιά του 2010, στην οικία της στο Μόντρεαλ.

Hasta siempre Lhasa ..

Πηγή: Βικιπαίδεια

Δραγωνισμοί!

Για διάβασμα:
http://jungle-report.blogspot.com/2010/01/blog-post.html

Ποτέ χρονιά σαν το 09!

Ελπίζοντας να μην ξανά αναφέρω τίποτα από το 2009, αναπαράγω μια χαρούμενη αλλά και αμερικάνικη ανασκόπηση. Και για τις ώρες χαλάρωσης.. παιχνιδάκι!!! Είχα, η αλήθεια είναι, αδυναμία να βρω τρείς (μόνο) χαρακτηριστικές φωτό από το 09 για "χτύπημα", οπότε .. λίγο τράπεζες, λίγο αυθαιρεσία .... έ, και γκαντεμιά να παν από κει πού'ρθαν!!! Καλή σκοποβολή!

Other games

Build your own games

Αφιέρωση για έναν.

Για αυτόν που έμεινε στο 09,

Για τους υπολοίπους .. Καλή χρονιά αδέρφια.

..They All Wants for Christmas My Two Front Teeth!

Μέσα στο κλίμα που μου ζητάνε απο δω, μου ζητάνε απο κεί, ζητάνε αυτό, ζητάνε εκείνο, μόνο τα δυο μπροστινά μου δόντια δεν μου ζητήσανε ακόμα .. αλλά δεν δεσμέυτικαν κιόλας οτι δεν θα το κάνουν το 2010!

Άρνησης πληρωμής διοδίων.

Μεγάλο και συνεχιζόμενο το θέμα του "Κορίνθου - Πατρών" και αφού έρχονται γιορτές ας κάνουμε το δώρο μας στην "ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟ Α.Ε" .. Άρνηση πληρωμής της καρμανιόλας! Την Κυριακή 20-12 ανοίγουμε συμβολικά στις 12 το μεσημέρι τα διόδια αλλά τις επόμενες μέρες μέσα από τα αυτοκίνητά μας αρνούμαστε να πληρώσουμε. Κατεβάστε και εκτυπώστε το αρχείο της δήλωσης άρνησης και δώστε το στον υπάλληλο της οδού.

Καλό δρόμο!

Προβλήματα εγκατάστασης - συμβατότητας του "kyvernisis 7".

Πριν από πενήντα ημέρες περίπου, έκανα upgrade από το «antipolitefsi X.P» στo «kyvernisi.7» και παρατήρησα πως το καινούριο πρόγραμμα έχει ένα εντελώς διαφορετικό interface.

Το πρόγραμμα spreadsheet «lefta-yparxoun 2009 Lite edition» αντικαταστάθηκε αμέσως με το πρόγραμμα για λογιστικά φύλλα «ta-tameia-einai-adeia 2009», το οποίο μου δίνει περιορισμένη πρόσβαση στο αρχείο «syntaxeis.xlsx και misthoi.xlsx» που παλιότερα, στην έκδοση «antipolitefsi X.P» , δούλευαν απρόσκοπτα.

Επίσης, το «kyvernisi.7» απεγκατέστησε πολλά άλλα πολύτιμα προγράμματα όπως το «yposxeseis 2009» και εγκατέστησε ανεπιθύμητα Popups που οδηγούν τον browser μου σε ιστοσελίδες , όπως τo www. Joaquín Almunia.eu και το www.Jean-Claude-Triche.eu τα οποία εγκαθιστούν Trojans και ελέγχουν απόλυτα τις λειτουργίες του «kyvernisi 7».

Το «diavoulefsi 0.1» και το «genikoigrammateis 1.0» ενώ φορτώνει κανονικά παρουσιάζει κολλήματα και κατάρρευση του συστήματος.
Προσπάθησα να τρέξω το pagkalos 5.3 GOLD edition… αλλά εις μάτην.
Ένας απελπισμένος υπουργός.

Αγαπητέ «Απελπισμένε Υπουργέ»

Έχε υπ’ όψιν πως το «antipolitefsi X.P» είναι εκπαιδευτικό πακέτο που απευθύνεται κυρίως σε βουλευτές χωρίς χαρτοφυλάκιο ενώ το «kyvernisi.7» είναι λειτουργικό σύστημα για workgroups, με τεράστιες απαιτήσεις από τον χρήστη.

Προσπάθησε να ανοίξεις την γραμμή εντολών και να πληκτρολογήσεις C:\kato_ta_kefalia_trexoume_tora.exe και εγκατέστησε το axiokratia 6.2 σε original έκδοση.
Μετά από όλα αυτά λογικά, το kyvernisi.7 θα εκκινήσει αυτόματα τις εφαρμογές anaptiksi 3.0 και noikokirema 7.0 σε safe mode λειτουργία.

ΠΡΟΣΟΧΗ

Η σωστή χρήση του παραπάνω προγράμματος θα προκαλέσει την κλήση του ενσωματωμένου στο λειτουργικό προγράμματος «Χάσαμε την κουτάλα 2.5. Special Εργολάβοι EDITION» το οποίο παύει να λειτουργεί μόνο με απεγκατάσταση και μεταφορά όλων των αρχείων και φακέλων του στο partition D: [fylaki]

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει εγκατάσταση του αρχείου Vathipasok ’80 το οποίο παρά την διαγραφή του υπάρχει ως exe στον φάκελο history και μην σκεφτείτε καν να τρέξετε τα βοηθητικά αρχεία όπως laliotis 5 unregistered (δεν είναι συμβατά με το kyvernisi.7 και μπορεί να προκαλέσουν κατάρρευση του συστήματος και πλήρης καταστροφή του λειτουργικού).

Συνοψίζοντας, το kyvernisi.7 είναι ένα εξαιρετικό πρόγραμμα, αν και με περιορισμένη μνήμη, που χρειάζεται κάποιο διάστημα για να εμπεδώσει μερικές καινούριες εφαρμογές.

Σκεφτείτε σοβαρά την απόκτηση συνοδευτικών προγραμμάτων που θα βελτιώσουν την απόδοση του σημαντικά. Συστήνουμε το πρόγραμμα ανοικτού κώδικα «Δημόσια Διαβούλευση 3.0 με auto update, το επίσης ανοικτού κώδικα «Ακούω την κοινωνία 5.3» και το «Εμπιστεύομαι τους Νέους 10.1» με την επιλογή στην εγκατάσταση «εκτέλεση κατά την εκκίνηση».
Με εκτίμηση.
SykoFantiS Bastoyni
Αντιγραφή απο:http://www.e-cannibals.gr/blog/

Για το καλό του μηνός!

«Είναι ύποπτοι οι φυσιολάτρες»

«Βρεθήκαμε στην εξοχή, σε ένα ειδυλλιακό τοπίο, τα πουλιά τραγουδούσαν, είχαμε γοητευθεί. Βλέπουμε ένα νεαρό ζευγάρι να σπρώχνει το καροτσάκι με το μωρό του. Σκεφτήκαμε:Τι ωραία εικόνα! “Καλημέρα” τους λέμε. Και ο τύπος γυρνάει και μας απαντάει:“Αντε και γ.., παράξενε μαλάκα!”».

Ετσι εξήγησαν οι Γκίλμπερτ & Τζορτζ τη σχέση τους με τη φύση όταν, την περασμένη Τετάρτη, μίλησαν για το έργο τους στο αμφιθέατρο του Νέου Κτιρίου του Μουσείου Μπενάκη.

«Είμαστε πολύ καχύποπτοι με όσους δηλώνουν λάτρεις της φύσης» συνέχισαν, απαντώντας σε ερώτηση του συντονιστή, συγγραφέα Μάικλ Μπρέιζγουελ.«Τέτοιοι άνθρωποι τείνουν να είναι απολυταρχικοί.Σαν τους παπάδες».

Βρήκα την όλη εμπειρία καταπληκτική. Δεν περίμενα ότι το μάλλον ευμέγεθες αμφιθέατρο θα γέμιζε για τους Γκίλμπερτ & Τζορτζ. Ισως κάποιοι πουν ότι ήταν αναμενόμενο - οι Γκίλμπερτ & Τζορτζ είναι σταρ. Δεν πάνε όμως πολλά χρόνια που μια τέτοια εκδήλωση στην Αθήνα δεν θα είχε καμιά ελπίδα επιτυχίας, ειδικά καθ΄ ότι η έκθεση του περιβόητου καλλιτεχνικού διδύμου από τη Βρετανία άνοιξε την Πέμπτη: την προηγουμένη το βράδυ δεν υπήρχε τίποτε να δει κανείς, μόνο να ακούσει. Παρ΄ όλα αυτά το αμφιθέατρο γέμισε ασφυκτικά, με ανθρώπους κάθε ηλικίας να κάθονται ως και στα σκαλιά. Και οι Γκίλμπερτ & Τζορτζ δεν απογοήτευσαν. Ισως δεν είπαν τίποτε ιδιαίτερα βαθύ ή ίσως είπαν πολλά μαζί που θα μπορούσαν να είναι από βαθιά ως ερεβώδη- αν δεν τα συνόδευαν με αυτό το ηπίως ειρωνικό ύφος, tongue-in-cheek, που λένε και στα μέρη τους.

Σε μια στιγμή, λόγου χάρη, ο Μάικλ Μπρέιζγουελ τους ρώτησε για τα άψογα κοστούμια τους.«Οταν πάψαμε να είμαστε σπουδαστές- οι σπουδαστές μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν-,αποφασίσαμε ότι πρέπει πλέον να ντυνόμαστε ευπρεπώς» απάντησαν.«Εννοούμε “ευπρεπώς”με την έννοια που του δίνει η κατώτερη τάξη, η οποία φοράει τα καλά της για να πάει στην εκκλησία. Δεν θέλαμε να είμαστε ο καλλιτέχνης που ντρέπεται κανείς να τον συστήσει στη μαμά του». ....
Η έκθεση «Jack Freak Ρictures» των Γκίλμπερτ & Τζορτζ πραγματοποιείται στην Βernier/ Εliades,Επταχάλκου 11,τηλ.210 3413.935, www. bernier-eliades.gr
του ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΖΕΝΑΚΟΥ Βήμα της Κυριακή

Ενδεκάτου δεκαεφτά .. γωνία.

Και μη λουστείτε .. Πιείτε το !

Η συζήτηση είναι πολύ πρόσφατη. Απέναντί μας είχαμε τον διευθυντή του Προγράμματος Τεχνολογίας και Δικαιοσύνης του φημισμένου αμερικανικού πανεπιστημιακού ιδρύματος ΜΙΤ, καθηγητή Τεχνολογίας και Πολιτικής κ. Νίκολας Ασφορντ, ο οποίος είχε βρεθεί στη χώρα μας για ελάχιστες ώρες. «Είναι απλό», είχε πει στην «Κ». «Το εξασθενές χρώμιο είναι καρκινογόνο. Το να αντλείται νερό για ανθρώπινη κατανάλωση από μολυσμένο με αυτήν την ουσία υδροφόρο ορίζοντα ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη».

Και όμως -θα μπορούσαμε να του ανταπαντήσουμε- η διεθνής επιστημονική κοινότητα μπορεί να ησυχάσει: Ένα ελληνικό ινστιτούτο δίνει διαφορετική απάντηση στο αγωνιώδες ερώτημα για το εάν είναι επικίνδυνη η κατάποση εξασθενούς χρωμίου - ερώτημα που βασανίζει, εκτός των άλλων, και τους κατοίκους των Οινοφύτων, της Μεσσαπίας, αλλά και των άλλων περιοχών με τους τοξικούς υδροφόρους ορίζοντες. Και η απάντηση είναι πως... «όχι, δεν είναι επικίνδυνη»!

Όπως σημειώνεται σε πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ): «Η μόνη επικίνδυνη και βλαπτική είσοδος στον οργανισμό είναι η αναπνευστική οδός. Συγκεκριμένα, στο πόσιμο νερό και στη διατροφή, το εξασθενές χρώμιο μετατρέπεται από το γαστρεντερικό σύστημα σχεδόν ακαριαία και εξ ολοκλήρου σε τρισθενές χρώμιο, το οποίο σε χαμηλές ποσότητες είναι ωφέλιμο για την ανθρώπινη υγεία και συνεπώς παύει να είναι τοξικό».

Δεδομένων ότι η συγκεκριμένη ουσία έχει καταχωρηθεί από τον ΠΟΥ στις καρκινογόνες για τον άνθρωπο, ότι η ευρωπαϊκή κοινότητα προσανατολίζεται στη θέσπιση ορίων για την παρουσία της στο πόσιμο νερό (σήμερα τα όρια αφορούν το ολικό χρώμιο), αλλά και της τραγικής εμπειρίας από το Χίνκλεϊ της Καλιφόρνιας (αλλά τον Ασωπό), με την ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου εξαιτίας της μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα με εξασθενές χρώμιο, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει το ΙΓΜΕ είναι μάλλον... παράδοξο. Σύμφωνα με την εν λόγω μελέτη (Ιούλιος 2009), πάντως, στον υδροφόρο ορίζοντα του Δήμου Μεσσαπίας της Εύβοιας ανιχνεύονται υψηλές τιμές του «ακίνδυνου» εξασθενούς χρωμίου. Μάλιστα, έκτοτε ο δήμος δεν χρησιμοποιεί για την υδροδότηση των κατοικιών τις επιβαρυμένες γεωτρήσεις. Υπενθυμίζεται ότι οι αρχές κινητοποιήθηκαν έπειτα από καταγγελίες περιβαλλοντικών συλλόγων και κατοίκων της περιοχής. Αναλύσεις έχει πραγματοποιήσει και το Tμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Aθηνών, με τα ίδια αποτελέσματα: σε ορισμένες περιπτώσεις οι συγκεντρώσεις ολικού χρωμίου ξεπερνούσαν κατά πολύ το μέγιστο επιτρεπτό όριο για το πόσιμο νερό, ενώ σε άλλες περιπτώσεις ξεπερνούσαν και την επιτρεπόμενη συγκέντρωση για όλους τους τύπους εδαφών και για συνεχή χρήση αρδευτικού νερού... Από την πρώτη στιγμή, φορείς της περιοχής «δείχνουν» ως υπαίτια για τη σοβαρή περιβαλλοντική μόλυνση τα ορυχεία της ΛΑΡΚΟ στην Εύβοια. (Σύμφωνα και με το ΙΓΜΕ, η προέλευση του χρωμίου σχετίζεται με απόρριψη βιομηχανικών αποβλήτων.) Σύμφωνα με τον Σύλλογο «Γαία», τόνοι αδρανών υλικών φράζουν τα υδατορέματα, με αποτέλεσμα το βρόχινο νερό να συσσωρεύεται στους κρατήρες των λατομείων και από εκεί στον υδροφόρο ορίζοντα. Σύμφωνα με το Δίκτυο Κινήσεων Πολιτών και Συλλόγων Εύβοιας, μάλιστα, η εταιρεία, λίγα εικοσιτετράωρα πριν από τις εκλογές, προσπάθησε με επιχωματώσεις και προσχώσεις να καλύψει τις τοξικές λίμνες που έχουν δημιουργηθεί στα μεταλλεία της.

Αξίζει να σημειωθεί, τέλος, πως σε κάποιο σημείο της μελέτης του ΙΓΜΕ αναφέρεται ότι πληροφορίες αντλήθηκαν «από τον γεωλόγο της εταιρείας ΛΑΡΚΟ .....».
Της Λινας Γιανναρου απο την Καθημερηνή
Δείτε επίσης: Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον

Δράση για το περιβάλλον: "Ανακυκλώστε το !"

Διαβάστε περισσότερα

"Intership" .. στην μητρική!

Και εκεί που κάθεσαι σου πετούν στα πόδια ένα θέμα, που ούτε πως λέγεται δεν ξέρουν, και αφού σε φορτώνουν με τα διάφορα συναισθηματικά, "τα παιδιά, οι νέοι κτλ, σε τραβούν από τη μύτη για να αποφασίσεις, μέσα σου, τι τελικά είναι ηθικό.

Μου είπαν κάποτε: "έλα να κάνεις μαθητεία για κάποιο διάστημα με ελάχιστα χρήματα και χωρίς να σε ασφαλίσω". Δεν μπόρεσα. Είχα υποχρεώσεις, σπίτι, τσιγάρα, κοινόχρηστα, και δε μ'έπαιρνε. Ο διπλανός μπορούσε, έμενε με τους γονείς, δεν κάπνιζε. Χώρισαν οι δρόμοι μας.
Εγώ έψαξα εναγωνίως να βρω μια δουλειά που να πληρώνομαι σε σχέση με την παραγωγικότητά μου μπας και πληρώσω και Δ.Ε.Η.
Ο διπλανός πήγε εκεί για να μπορέσει την παραγωγικότητά του να την μεταφράσει σε "ένσημα" για το μέλλον του στην μόνιμη δουλειά.
Βρήκα, μπήκα, χώθηκα στη δουλειά. Δεν άφησα δευτερόλεπτο χαμένο, δούλεψα πολύ και παραπάνω από ότι έπρεπε για να μπορέσω να ανέβω, μισθολογικά, λίγο παραπάνω. Παρήγαγα υπεραξία που κάποιος την έβαζε στην τσέπη του και μπορούσε σιγά σιγά να κάνει τον καμπόσο στις κοινωνικές του εκδηλώσεις, να φορά Armani, να αγοράσει jeep.
Ο διπλανός μπήκε, χώθηκε, δούλεψε. Έβαλε στο πίσω μέρος τις σκέψης του τη μαθητεία και έπεσε με τα μούτρα να αναλάβει και λίγα ακόμα και λίγα ακόμα για να αποδείξει την ικανότητά του. Παρήγαγε υπεραξία που μεταφράστηκε σε ένα καφέ παραπάνω του προϊσταμένου, κάποιες ώρες απουσίας παραπάνω στους διπλανούς μονίμους υπαλλήλους, κάποια επίπλαστη εξουσία στους "κλητήρες" του συστήματος.
Δούλεψα με ανασφάλεια και στον "αέρα". Με τα μισά ένσημα απ'ότι έπρεπε, χωρίς τα δώρα και τις αποζημιώσεις, στον πάτο του βαρελιού.. με βάφτισαν και "ελεύθερο επαγγελματία" υπάλληλο! Τι να κάνεις; ανάγκη για δουλειά και πολυπόθητο επίπεδο να πεις "μπορώ να δίνω 10 ευρώ το μήνα εκεί".
Ο διπλανός δούλεψε ανασφάλιστος και το συστηματάκι, από τον κλητήρα μέχρι.., του δημιούργησε την ψευδαίσθηση του "αύριο στη θέση μου μεγάλε!".
Τις στιγμές που η δουλειά μου ήθελε κι άλλους 'εργάτες" το σκεπτόμουν πολύ πριν πω σε κάποιο φίλο "έλα", θα αντέξει ο φίλος τις συνθήκες ή στο τέλος θα με χλευάσει κιόλας για τις συνθήκες που έχω διαλέξει για να δουλεύω;
Τις στιγμές που προκηρύσσονταν θέσεις στη δουλειά του, χανόταν για λίγο από το περιβάλλον μη τυχόν και πάρουν κάποιο φίλο και όχι αυτόν!
Υπήρξα μέσα σε ένα σύστημα παίδευσης που είχε αποτέλεσμα να λέω: Δεν είναι τίποτα αδύνατο, κράτα τις αξίες σου κάνε τις συγκρούσεις σου γιατί τη δύναμη την έχεις στα χέρια σου και όσες φορές θα λένε «ουδείς αναντικατάστατος» θα λες : «η ατομική μου αξία είναι μοναδική».
Υπήρξε σε ένα σύστημα που εκπαίδευσε τους θεωρητικούς να καλλιεργούν εικόνες, για το πρόσωπο τους, για την αποτελεσματικότητά τους, με λόγια συμπάθειας ή νούμερα και δείκτες ανεργίας, τους «κλητήρες» να αποκτούν λίγη από την θεωρητική δύναμη της εξουσίας , να μπορούν να μην παράγουν τίποτα γιατί έχουν το χαμάλη και τους ίδιους να απαξιώνουν τον εαυτό τους μεγεθύνοντας τόσο πολύ τους «τίποτα» στα μάτια τους και να κάθονται από κάτω.
Δύσκολο να μην αφήσεις κανέναν να παίξει με την προσωπικότητα σου και τις ανάγκες σου, αλλά να μπαίνεις στη μέση των κάφρων και να τους δίνεις συνεχώς τροφή από τις σάρκες σου για να μπορούν να δημιουργούν και να συντηρούν το μύθο του ευαίσθητου σωτήρα είναι υποβάθμιση προσωπικότητας!
Και δύσκολο να θες για όλα αυτά την "μοριοδότησή" σου αντί εμού
Σ’αυτό τον κόσμο δεν έχουν μόνο τα καλά τη συμμετοχή μου, έχουν και τα στραβά και η αλληλεπίδραση των ενεργειών δεν είναι ποτέ επιφανειακή και στιγμιαία.
Τι είναι σωστό, τι είναι ηθικό μην το αφήνεται σε μένα , μα ούτε και σε αυτόν!

..Fluxus..

Το κίνημα του Φλούξους γεννήθηκε στη Γερμανία με επίκεντρο τον Λιθουανό καλλιτέχνη Georges Maciunas, ο οποίος το Σεπτέμβριο του 1962 οργάνωσε μία συναυλία σύγχρονης μουσικής υπό τον γενικό τίτλο Fluxus Internationale Festspiele neuester Musik. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε και την αρχή ενός ευρύτερου πρωτοποριακού καλλιτεχνικού ρεύματος, που αναδείχθηκε με όλα τα διαθέσιμα εκφραστικά μέσα. Οι καλλιτέχνες της ομάδας δεν παρουσιάζουν κάποια κοινά υφολογικά στοιχεία αν και συνολικά το κίνημα του Φλούξους θεωρείται πως συγγενεύει με τον ντανταϊσμό, κυρίως γιατί τα έργα του στοχεύουν κατά βάση στην πρόκληση του θεατή. Σημαντική επίδραση στους εκπροσώπους του Φλούξους άσκησε επίσης ο Μαρσέλ Ντυσάν.

Οι περισσότερο ενεργές περίοδοι δράσης του κινήματος θεωρούνται οι δεκαετίες 1960 και 1970. Σε αυτό το διάστημα, οι καλλιτέχνες του Φλούξους παράγουν πλήθος καινοτόμων έργων αλλά και οργανώνουν δημόσιες εκδηλώσεις (Fluxus Events), σκοπός των οποίων είναι η κατάργηση της απόστασης μεταξύ του κοινού και των ίδιων των καλλιτεχνών. Συχνά, ο αντισυμβατικός χαρακτήρας του κινήματος αποτελέσε αντικείμενο αρνητικής κριτικής.

Κείμενο απο Βικιπαίδεια

"Σκότωσαν τον αδελφό μου" ή "όλα τρυγύρο αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν"!

Αναδημοσιεύω την συνέντευξη που έδωσε στον Niko Ago (nago@otenet.gr) για την Αυγή της Κυριακής ο αδελφός του Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ, του Πακιστανού μετανάστη που πέθανε στο σπίτι μετά την τετραήμερη κράτησή του στο ΑΤ Νίκαιας :

"Τον βρήκα στο σπίτι τους στη Νίκαια. Μέσα σε λίγα τετραγωνικά, σε ένα μικρό δωματιάκι, ούτε τρία επί τρία, μαζεμένοι πολλοί συμπατριώτες του. Συγχωριανοί και άγνωστοι. Όλοι θρηνούσαν. Εκείνο το δωμάτιο – τάφος, όπου είδε τον αδελφό του νεκρό. Ο ίδιος είναι μόλις 18 χρόνων. Έκανε για να έρθει από το Πακιστάν 35 ημέρες. Πότε με τα πόδια και πότε με αυτοκίνητα. Μόνο με τα πόδια ταξίδεψε δεκαπέντε μέρες. Ήθελε να φύγει μακριά από τα βάσανα και τις κακουχίες. Δέκα αδέλφια είναι εκεί, στο μακρινό του χωριό, και δύσκολα μπορούσε να ζήσει. Ο αδελφός είχε φύγει πριν πεντέμισι χρόνια.
«Ούτε καν τον γνώρισα όταν τον πρωτοείδα. Τον είχα πεθυμήσει πολύ! Ήταν το είδωλό μου. Και τον είδα να τον σακατεύουν μπροστά στα μάτια μου. Εκείνο το βράδυ ο Μοχάμεντ είχε κουραστεί πολύ. Μαζί είχαμε πάει στην οικοδομή. Εμείς θέλαμε να μείνουμε κι άλλο το βράδυ. Μιλούσαμε και γελούσαμε. Εκείνος ήθελε να κοιμηθεί. Ξάπλωσε κατά τις δώδεκα η ώρα και αμέσως έκλεισαν τα μάτια του.
Εκεί, κοντά στη μία και μισή, ενώ είχαμε αφήσει την πόρτα μισάνοιχτη για να φύγει ο καπνός, σταμάτησαν με θόρυβο αυτοκίνητα. Με κουκούλες και κράνη μπήκαν μέσα αρκετοί άνθρωποι. Δεν καταλαβαίνω ελληνικά για να ξέρω τι είπαν. Μετά έμαθα πως ζητούσαν εκείνον. Χωρίς να μιλήσουν, έσβησαν το φως μας και άρχισαν να μας χτυπούν αδιάκριτα. Με κλωτσιές και μπουνιές. Ο αδελφός μου ξύπνησε μέσα σε εφιάλτη. Κανένας μας δεν ήξερε τι είχε γίνει.
Αφού άναψαν το φως, ρώτησαν ποιος από μας έχει ένα κομμένο δάχτυλο. Δάχτυλο κομμένο είχε ο αδελφός μου, που είχε ένα ατύχημα στη δουλειά του. Αφού τους είπε πως είναι εκείνος, τον έριξαν κάτω με κλωτσιές και μπουνιές, τον γύρισαν μπρούμυτα και του έβαλαν χειροπέδες. Από το πόδι τον τράβηξαν μέχρι έξω στο αυτοκίνητο. Το κεφάλι του χτύπησε αρκετές φορές στο τσιμέντο και στις σκάλες. Ένας από αυτούς γύρισε, μας διέταξε να κατεβάσουμε τα κεφάλια μας και μας είπε να μην βλέπουμε, αλλά και να μην πούμε τίποτα.
…Δεν κοιμηθήκαμε το βράδυ. Ούτε την επομένη, ούτε όμως και την μεθεπομένη μπορούσαμε. Δεν ξέραμε καν πού τον έχουν τον αδελφό μου.
Τον κράτησαν τέσσερις μέρες στο κρατητήριο κι εκεί τον βασάνισαν φρικτά. Ο ίδιος μάς είπε ότι τον κρατούσαν δεμένο πισθάγκωνα όλες τις ημέρες. Τον κρατούσαν κρεμασμένο με τα χέρια πίσω. Του έκαναν ηλεκτροσόκ και αυτό εύκολα μπορούσε να το δει ο καθένας. Τα χέρια του και τα πόδια του είχαν όλα τα σημάδια της φρίκης των βασανιστηρίων. Τον είδε κι ένας συμπατριώτης μας με τα μάτια του».
Εκεί παρεμβαίνει ο Πακιστανός που έχει δει τον Μοχάμεντ στο τμήμα: “Τον είδα με τα μάτια μου. Μια μέρα που τον σέρνανε σχεδόν από τους ώμους και εκείνος απλά ακουμπούσε τα πόδια στο έδαφος. Ήταν ένα κουρέλι, δεν έμοιαζε με άνθρωπο. Με είχαν στο απέναντι κρατητήριο. Τον ρωτούσαν για κάποιον άλλον κι εκείνος δεν απαντούσε. Μάλλον, έτσι όπως τον είδα, δεν μπορούσε κιόλας. Τον είχαν καθισμένο σε μια καρέκλα και το κεφάλι του έγερνε από την άλλη. Απλά ανέπνεε. Δεν μπόρεσαν να συνεννοηθούν μαζί του και τον πήραν, σχεδόν σερνόμενο, και τον έβαλαν στο κελί του”.
Συνεχίζει ο αδελφός του: “Στο δικαστήριο που τον πήγαν μετά από τέσσερις ημέρες, ο συμπατριώτης μας, που υποτίθεται ότι τον είχε κατηγορήσει, αναίρεσε. Δεν γνώρισε στο πρόσωπό του αυτόν που κατηγορούσε. Και τότε τον άφησαν ελεύθερο. Του έδωσαν ένα χαρτί που έγραφε ότι σε ένα μήνα πρέπει να φύγει από την Ελλάδα. Γύρισε στο σπίτι, αλλά δεν ήταν πια ο ίδιος. Ένα παιδί εικοσιπέντε ετών που δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια του. Δεν πήγε στη δουλειά του πια… Φοβηθήκαμε πολύ, αλλά μας έδινε κουράγιο. Θα φύγει, έλεγε, ο πόνος από το ηλεκτροσόκ και θα γίνω καλά. Με αυτή την ελπίδα μέναμε κι εμείς. Μα βλέπαμε ότι δεν γινόταν καλά. Στο νοσοκομείο δεν μπορούσαμε να τον πάμε, από φόβο. Δεν είχαμε κανένας μας χαρτιά. Μετά δεν ξέραμε αν θα τον έπιαναν και εκεί. Και έτσι, μέρα με τη μέρα, χειροτέρευε η κατάστασή του. Μέχρι που, μια μέρα, κοιμήθηκε το βράδυ αργά και όταν πήγαμε να τον ξυπνήσουμε είχε παγώσει… Ήταν νεκρός. Και μαζί του πέθανα κι εγώ. Έσβησε το φως μου. Έφυγε, όχι απλά ο αδελφός μου, αλλά ο προστάτης μου…
Και πώς να το πούμε στη μάνα μας αυτό το μαντάτο; Η ίδια ήταν στο νοσοκομείο εκείνες τις ημέρες. Στην αρχή της είπαμε ότι είναι άρρωστος. Και μετά από τρεις – τέσσερις μέρες, από συμπατριώτες μας που ζουν εδώ κοντά μας, έμαθε και την αλήθεια. Ήρθε από την Γερμανία ένας θείος μας και πλήρωσε τα έξοδα για τη μεταφορά της σορού του στην πατρίδα. Εμείς δεν είχαμε λεφτά.
Δεν θέλω τίποτα από ‘δώ και στο εξής. Ούτε και έχω μίσος μέσα μου. Έτσι το είχε γράψει ο Θεός (!), να φύγει νωρίς. Μα δεν θέλω να λένε ότι πέθανε από μόνος του. Τον σκότωσαν τον αδελφό μου. Τον είδα με τα μάτια μου που τον έσυραν σαν σφαγμένο ζώο. Μου είπε ο ίδιος ότι τον βασάνισαν σαν τρομοκράτη. Χωρίς να έχει κάνει τίποτα. Απολύτως τίποτα. Η συμπαράσταση από τους Έλληνες είναι κάτι που δεν περίμενα. Ένα ‘ευχαριστώ’ από τα βάθη της καρδιάς μου. Την δέχομαι ως φάρμακο για την πληγή που μου άφησε ο αδελφός μου. Βλέπω ότι δεν είμαι μόνος”."

Επίσης του Niko: http://odromos.wordpress.com/

Copyleft: Αντιρατσιστική εκδήλωση - συζήτηση.

Κάποιοι μέσα στο χαμό των (γαλλιστί) stage, της πράσινης ανάπτυξης, των εσωκομματικών προσδοκιών, των κυβερνητικών προσδοκιών,της κρίσης και κριτικής απο το βαρέλι της παρθενογένεσις και το εμπορικό "προστασία του πολίτη", συζητούν, ενημερώνουν για την προστασία και τον σεβασμό της ανθρώπινης ύπαρξης και προσωπικότητας

Επειδή ο Άγ. Παντελεήμονας μπορεί εκτός από δίπλα να είναι και μέσα μας. Μπορεί λέω!

Πράσινη Ανάπτυξη

Θές να σου μιλάνε πρόσωπο με πρόσωπο; Μέσα!

Θές να πείς μια κουβέντα; Μέσα!

Έχεις κινητό με κάμερα; Μέσα!

Δεν είναι εικόνες που σε ντροπιάζουν περισσότερο απο τις εικόνες της Παγανής, της Πάτρας, της Πεντέλης. Δεν είναι εικόνες του βούρκου, είναι του "αφρού", μα σε ντροπιάζουν κι αυτές εξίσου.

Σχόλια απο: tvxs, Ανέστης, Protagon.gr 1, Protagon.gr 2

Χάσαμε όταν αρχίσαμε..να κερδίζουμε.

Μιλάμε για δημοκρατία όταν παίζουμε το παιχνίδι του νικητής-χαμένος.

Όταν κάποιος νιώθει να επικρατεί σε σημεία έναντι του άλλου.

Περάσαμε από το: "η πλειοψηφία έχει βασικό της καθήκον να προστατεύει καταρχάς την μειοψηφία" στο: "..ποιος κερδάει ρε παιδιά;"

Στηριζόμενοι και από τον χαμένο που αισθάνεται την ..ήττα του! Τον χαμένο που αφήνει τα "όπλα" του στην άκρη γιατί είναι .. μειοψηφία! Τον χαμένο που σκύβει το κεφάλι μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου και περάσει στην πρώτη θέση. Εκεί που με τη σειρά του θα κάνει τον καμπόσο για όσο "συνταγματικά" επιτάσσεται!

Παρουσιάζεται λοιπόν μια κάθετη διείσδυση στην κοινωνία, ακόμα και σε μικρές ομάδες ανθρώπων, οι πλειοψηφίες έχουν το ακαταλόγιστο Έτσι γιατί .. είναι πλειοψηφία, "είμαστε 3 και είσαστε 2, είμαστε 49 και είσαστε 48", .. δεν μιλάμε για το "είμαστε 100 και είσαστε 3!!!

Σηκώνοντας το δάκτυλο φωνάζουμε.. Είμαι ο νικητής και είσαι ο χαμένος. Είμαι ο πολύς είσαι ο λίγος. .. Και είμαστε ..λίγοι, "άστο είναι πολλοί, άλλη φορά φίλε."

.....και ζήσανε αυτοί καλά και μεις χειρότερα.....

Ένας είναι ο εχθρός..ή "..την άλλη φορά να έρθουν καθημερινή.."

Ψάχνοντας να γράψω κάτι για ένα υπέροχο Σάββατο, άδειασα τα "δεδομένα" μου σε ένα τραπέζι (χρειάστηκα μεγάλο η αλήθεια είναι) για να τα βάλω σε μια σειρά.

Τον τίτλο τον είχα με το "καλημέρα σας", μετά όμως..; Και καλά, οι εικόνες, τα χρώματα, οι μυρωδιές είναι τα εύκολα. Με την αύρα, την ανάταση και την αισιοδοξία τι κάνεις; Με τα στραβά, τα "φάλτσα και τα γκρι ο.κ., με την ελπίδα;

Εικοσιτρείς εθελοντές παιδείας -και ουχί εργασίας- στο νερό. Αρκετά σφουγγαράκια να μαζεύουν τα ασυμμάζευτά μας, ταξινομώντας τον παραλογισμό ανά υλικό έξω από αυτό. Εικόνες με χρώμα και ομορφιά που ο πλανήτης μας έχει χαρίσει αναρτημένες τριγύρω και στο κέντρο εικόνα με αυτά που προσφέρουμε στη προσπάθειά μας να επιβιώσουμε εμείς και τίποτα άλλο πάνω σ' αυτόν.

Από τη μια συζητήσεις, δεδομένα, ερωτηματικά και προβληματισμοί από την άλλη όμως αδιαφορία, έλλειψη παιδείας και παραλογισμός.

Υπάρχουν δύο ενεργοί: ο ενεργός Πολίτης και ο ενεργός Κοπρίτης. Στη δικτατορία της πλειοψηφίας έχει το λόγο ο δεύτερος μέχρι ο πρώτος να πολλαπλασιαστεί.

Και στην ατάκα: "Την επόμενη φορά, πέσ'τους να έρθουν καθημερινή γιατί το Σ.Κ. έρχεται κόσμος" εγώ θα λέω: "Θα'ρθεί καιρός που θ' αλλάξουν τα πράγματα.. να το θυμάσαι Μαρία.."

Τώρα οι "τρελοί" μαζεύουν και σκουπίδια!

Άμα έχεις τους τρελούς τι να τους κάνεις τους οργανισμούς; Το οργανώνουν, το τρέχουν, τρέχουν, βουτούν, "δουλεύουν". Βρήκαν ένα τρόπο για μερικά από τα "άχρηστά" μας να μας τα φέρουν στην επιφάνεια και να τα δούμε. Να τα δούμε μήπως και "ευαισθητοποιηθούμε" από τον όγκο, την ποιότητα και την ποικιλία.
Πέρα από την πλάκα καλές ενέργειες και από οργανισμούς και από εθελοντές και από .. τρελούς. Από όπου μπορούμε να αφαιρούμε λίγα μπάζα καλό κάνει.
Άντε και με τα μπάζα της στεριάς, άντε και με τα ζώντα μπάζα. Και ενώ τη πρώτη δουλειά θα την κάνουν αυτοδύτες.. την δεύτερη την έχουν κάνει "αυτογδύτες" .
Πολύ μπροστά και ο καλλιτέχνης με το "Ζήτω η τρέλα"

Εκδήλωσεις περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης